Hızlı özet: Eğitim bir “çatı”ysa; müfredat, pedagojik yaklaşım, ölçme-değerlendirme, öğretmen emeği, eşitlik-politika, aile-toplum, altyapı-teknoloji ve “gizli müfredat” gibi unsurlar bu çatının taşıyıcılarıdır. Sorun: Bu unsurların çoğu güç ilişkileri tarafından belirleniyor; öğrenme değil, görünür başarı ödüllendiriliyor. Eğitim Bir Çatıysa, Neleri İçine Alır—Ve Neleri Dışarıda Bırakır? Net konuşayım: “Eğitim” dediğimiz şey yalnızca okulla sınırlı değil; üstelik okulların büyük kısmı öğrenmeyi ölçmekten çok uyumu ödüllendiriyor. Eğitimi bir çatı olarak düşünürsek, altındaki tuğlaları kim diziyor, çatlaklar neden hep aynı yerden başlıyor ve yağmur yağdığında kimler ıslanıyor? Bu yazı, konfor alanını değil, tartışmayı büyütmek için kaleme alındı. Çatının Taşıyıcı Kirişleri Müfredat: Bilgi mi, İdeoloji mi?…
2 Yorum