O Sabah Uyandığımda Güneş, Kayseri’nin eski sokaklarına hafifçe süzüldüğünde uyanmıştım. Pencereden içeri giren ışık, yüzümü okşarken bir yandan da içimde garip bir ağırlık hissettim. Bugün farklı bir gün olacaktı, hissediyordum. Son birkaç haftadır hissettiğim duygular, bir tür spiral kayışı gibi, kendi içimde dönüp duruyordu. Önceleri fark etmemiştim; ta ki aynaya bakıp gözlerimin içine bakana kadar. Kendi yorgunluğumu, kendi kaçışımı gördüm. Giyinirken elim istemsizce günlüğüme gitti. Sayfalar arasında dolaşırken, yazdıklarımı yeniden okudum. Başta sıradan bir stres, bir heyecan, belki de sadece uykusuzluk sanmıştım; ama satırların arasında, bir şeyin farkında olmaya başladım: İçimde bir şeyler yavaş yavaş çözülüyor, kontrolümden çıkıyordu. Arkadaşlarla Buluşma…
Yorum Bırak